Maandag, weer een nieuwe week, wat zal ze ons geven ?!

 

Wat ik zelden of nooit zal doen is al mijn hoop zetten op de nieuwe week, in de hoop dat je wensen zullen uitkomen.  Nooit doen want je weet immers niet wat er je allemaal te wachten staat !  Gewoon leven bij het moment zelf en genieten van wat je kan en waar je zin in hebt, dat is waar het echt om gaat en verder gewoon doen zoals andere dagen en tevreden zijn met wat we hebben en krijgen.

Op vorige zaterdag was het dus weer bezoek in de instelling en ik had me er goed op voorbereid.  Ik had een boel was terug mee te nemen en alles mooi gestreken en opgevouwen, welja, zo zou het altijd moeten zijn.  Maar deze keer kwam de verrassing, er werden zelfs een aantal spullen teruggevonden van de echtgenoot.  En dan vraag ik me af waarom kon dat niet dadelijk, was het gewoon doen alsof dat ze deden of was het bewust, je hebt er echt wel het raden naar maar nu ga je me niet vertellen dat spullen die reeds 2 volle weken spoorloos waren, nu ineens zijn opgedoken. Ik had er al vermoedens van toen ik er dadelijk twee te zien kreeg in de voorbije week toen ik op bezoek was, heel toevallig iemand die een fijn wollen vestje draagt van de echtgenoot, een andere pullover die daar ergens op een vensterbank lag te wachten om gevonden te worden, de identieke pullover in een andere kleur lag in de kast, rondgezet en wel bij mekaar geduwd in een hoekje.

Ook vind ik wel eens andermans pantoffels onder zijn bed, ook sokken maar ik heb nu ook al een weessok, niet dat dit zo erg is maar het aantal paren kousen die ik ontbreek wordt ook maar groter, ook daar komt er wel eens de dure tijd in en ik haat het om wat bij te gaan halen, vroeger deed ik dat wel vaker om nieuw aan te kopen, maar nu dat ik weet dat ik geen recht heb op eender welke vergoeding van enige officiële instantie in België, wel dan moet nu ook maar eens alle verdwijningen van kledij op punt worden gesteld en moeite gedaan om het terug te vinden.

Wat er dus zaterdag gebeurd is was het volgende : er werd een vestje gevonden, eentje van de echtgenoot dachten ze. En echt waar, hij had er zo eentje maar die had een groen streepje boven aan het ribbelboordje aan de hals, en neen, ook onderaan was daar zo een randje aan de mouwboordjes en onderaan het vest dacht ik dan.  Dat was net dat vestje dat die man droeg toen we in de gang hem voorbij gingen wanneer we net waren binnen gekomen.  Ik duidde de man aan die dit vestje droeg maar ik kreeg dus nadien een gans ander te zien, ik wist maar al te goed dat het zijne ergens anders was geraakt en nu is het natuurlijk zoeken waar.  Ik ga steeds een beeld schieten van de dingen die ik zie, altijd, ook wanneer ik mijn eigen was mee terug neem, alles fotograferen en vastleggen, het kan niet meer dat dit allemaal daar gaande is, ook al zijn de stukken niet allemaal getekend, het kan gewoon niet meer zoals dit daar verloopt.

Om nu terug te komen op dat voorval op zaterdag, wel toen we naar buiten gingen vroeg ik aan de verzorgende die ons buiten liet, of er ook nog spullen van de echtgenoot waren gevonden, ik had het dan over een fleece en dergelijke.  Wat ik nog niet wist dat was dat ondertussen ook zijn kakigroene fleece was verdwenen, daar kwam ik toen pas op uit, ze hadden er nog zo eentje gevonden, wisten ze dat nu of niet, ik heb geen idee hoe maar ze lieten me die zien en natuurlijk heb ik die mee naar huis genomen om te wassen.  Je weet nooit wie daar nog allemaal met zijn of haar handen heeft aan gezeten.  Nu had ik dus al twee spullen terug gekregen, waarom kon dat voordien dan niet beter worden bekeken ?!  Ik weet echt niet meer wat er ervan moet denken hoe het daar allemaal verloopt maar er liggen daar wel meer van die dingen die niet meer bij de eigenaar terecht komen blijkbaar.  

De mooiste stukken blijven natuurlijk niet meer te vinden, of het moest ook eens gewoon ergens uit komen gekropen zonder dat je dit weet allemaal.  Ik ben er zeker van dat wanneer ze mij daar eens mochten naar binnen laten, dat ik daar veel zou kunnen terugvinden zonder al te veel te hoeven zoeken.  Wat ik ook weet dat is dat die spullen van Ivo ergens zijn terecht gekomen bij mensen die niet echt eerlijk zijn over wat ze aan was terug krijgen.  Een aantal mensen kunnen ook daar de was laten doen voor een bepaalde gedeelte misschien, ik weet het niet zo want ik heb daar nog geen enkel papier gezien over al die dingen eigenlijk, ik weet zelfs niet wat het me daar zal kosten, daar werd niks over gezegd of met geen woord over gesproken, moet ik dat dan allemaal maar ruiken ?!  Ook zit het zo dat terwijl de echtgenoot daar verblijft ik geen enkel recht heb op speciale voorwaarden hier of daar en alles zelf moet betalen, dat is een feit maar ik pik dit niet echt, ik weet geeneens hoeveel me dat verblijf kan gaan kosten, is dat nu eerlijk, zeg nu zelf eens.  Wij moeten ons steeds maar schikken naar wat zij zeggen en hoe ze daar de mensen behandelen daar krijgen we geen inspraak over, is dat allemaal juist, misschien ook eens mee door geven aan de ombudsvrouw, al ligt dat misschien niet onder haar bevoegdheid, dat weet ik niet zeker.

Ze kunnen een mens soms wel eens in de war brengen met hoe ze het daar zien en doen en voor mijn part mag dat ook wel zoals zij het zien en doen maar een beetje meer uitleg is soms echt wel handig.  We kregen alleen maar een bepaald aantal informatie door die we dan zelf nog moesten opzoeken op internet ook.

Al die dingen dragen niet echt bij aan een goede verstandhouding, wat me ook opvalt is dat er vaak weinig volk over de vloer komt om mensen een bezoek te brengen.  Is dat misschien ook mede de reden, je kan er gewoon ook bijna niks gaan drinken, alleen aan de inkom is wat beschikbaar en dat is het dan ook, ik neem zelf een flesje water met me mee zodat ik daaraan wat kan lurken wanneer mijn keel te droog wordt.

Wanneer je met al die dingen geconfronteerd wordt dan schiet er alles en nog wat doorheen je hoofd, ik was nochtans slaperig toen ik naar bed ging maar het heeft lange tijd geduurd eer ik kon slapen.  Achteraf merkte ik dan dat mijn rug pijn deed en nochtans ben ik vaak op pad, al is het meestal maar om wat te winkelen en om mijn glas naar de glasbollen te brengen, of om naar de beenhouwer te gaan.  Na een uur of wat ben ik weer naar bed getrokken en sliep vrij snel daarna in, gelukkig maar, toen was het al na 2u maar toch voel ik me nu niet moe meer en we zullen deze avond zien.  Ik had me dan ook voorgenomen om op zondag niks meer te doen maar waar ben ik mee begonnen : met het wassen van de dekbedovertrekken en met het hoeslaken, nog wat kleine spullen van mezelf erbij gestoken en dan is dat ook weeral van de baan.

Nog een fijne nieuwe week wens ik iedereen toe en als het even kan trek ik er ook wel eens op uit, nog een mooie maandag en geniet ervan wanneer je dat kan !