Zondag in de regen, alhoewel het in de namiddag wel beter zou kunnen worden, steeds met twee woorden spreken !!!

 

Op zondag zelf valt er meestal niet zoveel te vertellen, meestal is mijn hoofd dan iets meer leeg gemaakt dan doorheen de week . . . want dan kan het al wel eens druk doen, geregel hier en wat doen daar en ginder gaan shoppen en zo van die dingen, in de loop van de week zijn dan ook de meeste afspraken al is mijn agenda op dit moment zo goed als leeg, en dat is eerder een rariteit dan gewoonte maar ik ben blij dat het ook zo weer eens kan, gewoon gerust de week door gaan zonder al te veel moeten nadenken en haasten en weet ik veel wat nog.

Terwijl ik dat hier neerzet denk ik aan onze vrienden uit Berchem, hun gezondheid is niet meer wat het is geweest maar ja, ook ik ondervind dit, als je ouder wordt komt er zelden nog wat goeds op je af, meestal krijg je dan hier nog wat pijntjes en dan daar nog wat anders dat niet zo goed meer meewil.  Ook dat naar de kinesist lopen is weer voor een tijdje gedaan, ik hoop van het zo te houden want er is niks moois aan om daar op de brits te gaan liggen of cardio-oefeningen uit te voeren, ja, het kan met veel minder maar soms doet het wel deugd dat een mens een inspanning kan doen, alleen gaat dat niet als je overal reeds pijnen voelt, het zou best erger kunnen worden . . . maar we leven nog !

Nog niet zo lang geleden heb ik een welgekomen douche genomen, dat heeft me weer wat opgekrikt, ik moet me eerst dan wassen met een soort van olie in de emulsie waarmee je alles onder handen neemt, daarna ook nog eens insmeren van bijna kop tot teen, gewoon om die huid zacht en zonder jeuk te houden, ja, ook dat is nodig om je goed te voelen.  Een trekkerig gevoel in je gelaat, ook dat moet mee doen natuurlijk, is niet echt aangenaam al kan je dat gezicht ook wel insmeren met een dagcrème die de huid echt wel goed doet, je huid is dan fluwelig zacht . . . maar dat blijft niet voor altijd !

Ik zit hier dus aan de computer en denk aan alles wat ik de laatste dagen heb meegemaakt en gehoord heb en gelezen, niet alles was even mooi, dat kan bijna niet want je wordt om je oren geslagen met nieuws dat geen nieuws is of toch geen goed nieuws, er zit altijd een rouwkantje aan.  Ik las een overlijdensbericht van iemand die steeds zo vriendelijk was en dat koppel nam mij vaak mee naar een vergadering of etentje om dat ze in Aarschot woonden en voor mij het dichtste bij waren, ik had dus vaak geen vervoer om er te geraken of ik moest iemand van de familie aanspreken maar ja, is die dan ook welkom op die bijeenkomst, ik hield het bij dat vriendelijke koppel.  Waar nu de vrouw is van overleden, ik zie ze nog altijd zo voor mij Jeannine, een fijne vrouw waar je goed kon mee praten, we zaten meestal dicht bij mekaar omdat we toch samen ook naar huis moesten geraken !

Eigenlijk ben ik er wat van geschrokken, ik wist dat er wat scheelde maar dat het zo erg was, dat wist ik eigenlijk niet, vaarwel Jeannine, of ik nog bij de groep zal geraken weet ik niet maar je man is er nog steeds.  Veel sterkte Roger, je zal het nodig hebben als je alleen in je huis zit en denkt aan wat ooit is geweest, veel moed om de komende winter in te gaan !  Het is niet niks wat je is overkomen . . . !

Maar gisteren was een andere dag, een mooie dag, het zonnetje scheen, de kinderen liepen naar buiten en genoten ook van wat te ravotten, al konden ze dat hier overal wel doen, niet alleen in mijn tuintje.
Voor mij was het een mooie dag gewoon omdat ik mijn nieuwbakken  achterkleindochter in mijn armen kon houden.  Omdat ikzelf geen vervoer heb, komen ze steeds met de boreling tot bij mij, ze hadden dan verder ook nog een andere plaats aan te doen waar ze een geboortegeschenk moesten ophalen van hun geboortelijst.  Het was iets wat ze dadelijk nodig hadden, ja, dat ging dan samen door.  Lieve Mone lag heel rustig in mijn armen te slapen maar dat het een flinke dochter, van 3,835kg is, liet zich daarna wel voelen.  Ik had dan immers nog maar pas mijn periode bij de kinesist afgesloten en omdat ik ook hoofdpijn had, moest ik nu toch wel iets sneller dan anders dat kleine wonder uit mijn handen geven, aan de mama die ze weer in haar Maxicosy neervlijde, ze deed geeneens haar oogjes open, ze bleef verder slapen !

Een beetje over en weer gepraat en mijn zaterdagnamiddag zat er ook bijna op, al was het nog wel even voordat de avond zou invallen.  Ook al is het nu al vrij vroeg donker aan het worden, wat meestal ook nog wel wat te maken heeft met het wisselvallige weer dat we hebben.  Soms dan denk je dat het al avond is maar iets later zou de zon er terug willen door komen, alles licht wat op maar gaat verder met donkere wolken en zodoende zijn de avonden al snel daar, de donkere dagen die er weer aan komen en geen goed doen aan mensen die zitten met negatieve gedachten of ziek zijn en geen oplossing meer weten voor wat ze hebben.

Ook ik ben daar wel heel gevoelig voor, ik weet dat ik dan in huis best iets doe waar ik plezier aan heb zoals met afbeeldingen bezig te zijn, ik zou weer wat meer met mijn camera moeten op stap gaan om hier en daar wat te ontdekken wat de moeite waard is om er aandacht aan te geven, meer aandacht dan anders en alles op een andere manier bekijken.  Een goed gedacht voor een wandeling maar wat doe je als het aan het regenen is zoals vandaag ?!  Ik hou me rustig en droog bezig met wat ik graag doe en dat is tussendoor een boekje vastnemen met puzzels in en die proberen op te lossen.  Zo gaat de dag sneller voorbij maar het is niet alleen dat, je geheugen wordt in beweging gezet en dat brengt nog andere dingen met zich mee, dat gevoel dat je dit toch goed kan en ook graag doet, dus waarom niet ?!

Later zit ik vaak tussendoor te dromen van mijn familie waarmee ik weldra zal aan de feesttafel zitten, een echt feest is dit niet in de zin van het woord maar ik hoop er een aangenaam samen komen van familie van te maken en ik hoop dat iedereen er kan van genieten !  Ze vragen me nu reeds wat ik wil als geschenk maar ik meen dat dit etentje niet echt iets is waarvoor ik iets in de plaats wil.  Er is hier en daar wel wat maar dat is niet veel, wat wil je als je reeds voor alles zelf moet zorgen van de beginjaren van je huwelijk en dat is weldra ongeveer 60 jaren en meer, ook al is mijn echtgenoot er niet meer maar je moet zelf ook verder.  Wel heb ik eerder een grote kuis gemaakt voordat we zijn verhuisd, ik heb veel weg gedaan van wat ik niet zo vaak gebruikte, er is een deel weg gegeven aan instanties die de goede stukken weer kunnen door verkopen, zij kunnen er maar goed mee zijn, ik kon dat alles toch niet meer kwijt in de kasten, zelfs nu zit alles zo goed als vol dus ja, is niet eenvoudig.

En eerlijk, ik doe dit niet om iets terug te krijgen, gewoon om iedereen bij mekaar te brengen en samen te genieten van een etentje met een glimlach op het gezicht, ik hoop dat ze er willen aan meewerken en dat ook het zonnetje er van de partij zal zijn maar dat weet je nooit op die dag ?!   Als het niet regent mag ik tevreden zijn !!!

Ik wens iedereen een heel fijne dag toe, ook al is die hier begonnen met regen, als de zon er straks doorheen komt, ook al is het voor niet zo lang, dan mogen we niet klagen !!! Geniet van alles waar je van kan genieten of wat een lach op je gezicht laat zien, alles is goed als je het met liefde doet !   Groetjes.