op zoek naar sporen van . . .

Als je een doel hebt om te wandelen, dan brengt dat nog wat meer vreugde als je ook dat doel bereikt hebt !  En dat is een waarheid als een koe, geloof me vrij.  Ook ik heb dat op maandag ondervonden toen ik op pad was . . . alleen . . . maar met de camera in de hand !
'k Had me voorgenomen om, als ik ging wandelen, toch maar eens te zoeken naar die plekken waar ik had gezien dat er geknaagd was aan stammen en stammetjes allerhande.  En deze keer trok ik alleen op pad en vond wat ik heb gezocht, heerlijk om te kunnen zeggen ; ik ben erin geslaagd !


Hier nog een slachtoffer van de storm van vorige week.  Of we dat reeds eerder hadden gezien weet ik niet, voor mij leek het dat dit nieuw is.


Ook aan de beek was er nog veel hout weg gehaald hier en daar, zo zien we hier een plek waar ze wat hebben weg gedaan.


Aan de visvijver is nog maar weinig beweging te zien, de hangouderen die daar meestal zijn die hebben ergens anders een plek gezocht, ze zitten nu meestal aan de roeiboten aan de roeivijver dus.


Dit gedeelte kan je moeilijk zien in de zomer, het zit dan helemaal achter het kleine hout verborgen en het water stond toen ook nog veel hoger in de roeivijver.  Hier is het wel een gedeelte dat ondiep was en nu dus nog minder water bevat nadat ze de vijver hebben willen droogleggen.  Maar helemaal droogleggen dat gaat niet wegens de verschillende bronnetjes die er in opborrelen.


Een stukje van de visvijver, niks meer te zien dus . . .


Meeuwen en aalscholvers, het zijn goede maatjes tegenwoordig en ze zitten dan ook samen aan de vijver van de trapbootjes voor de kleinsten.


Net aan diezelfde vijver was het dat ik reeds eerder opmerkte dat bepaalde dieren hier hun tanden hadden in gezet om eraan te knagen, bovenaan zie je het globale beeld, de volgende zijn een fractie van dat geheel.


Zie je de tanden erin staan van de dieren die dit doen.





Verder was het aan de vijver van de kleine trapbootjes wel heel rustig.


Meeuwen op het bruggetje dat aan de zwemdok over het water heen gaat.  Zij genoten nog wat van de zon, al was er wel een beetje wind, kopjes in dezelfde richting.


Achter datzelfde zwemdok is er nog een vijver en ook daar waren takken afgeknaagd, dan  is het toch een teken dat ze daar meerdere keren zijn geweest.  'k Wist dan ook dat ik dit reeds eerder had gezien, maar wist niet meer precies waar, nu heb ik de plaatsen terug gevonden.


Aan dezelfde vijver wou ik nog wat beelden schieten van de bomen die weerkaatst worden in het water maar de eenden en meerkoeten dachten er anders over.  Maar ze waren echt welkom op mijn foto, kijk maar !


Sneeuwklokjes stonden er dus ook tussen de bomen, veel heb ik er niet gezien maar ze staan er wel !


Op het talud van de evenementenweide trof ik deze mooie souvenirs aan van vorig seizoen : de vruchten van de clematis die een welgekomen afwisseling waren tussen al het hout dat er te zien was.  Ik vond ook nog vrij dikke knoppen van bepaalde struiken terug maar die wilden niet graag op het beeld staan, ga volgende keer nog wel eens proberen, misschien zijn ze dan reeds wat dikker !


Dit is een po√ętisch beeld van wat de natuur ons ook nog te bieden heeft : groene mossen op takjes die op de trappen van het talud liggen, mooi toch in zijn eenvoud.

Vermoedelijk weten jullie wel hoe je het beste naar de foto's kan kijken in een groter formaat : klik op de eerste foto en ze komen onderaan in beeld en zo kan je ze in een ander formaat op je beeld bekijken, voor de details is dat soms wel belangrijk.

Reacties

Populaire posts van deze blog

een fijne vrijdag . . .

Het is weeral maandag . . .